نسیبه عبدی
آرام بخواب ای کودک پاک بهشتی...
آرام درمیان خاک های ساحل...آرام بخواب ای سرشارازمعصومیت ومظلومیتی که دریارا تاب آن نداشت...
آرام بخواب ای زیبای پاک،که پاکیت راآب دریاسوگندمیخورد...
آیلان جان آرام بخواب...
دیگرازناکامی های تولدت درزمین نهراس...تمام شد.
نهراس ازروزی که به دنیاآمدی ودنیایت رافقط جنگ وآوارگی دیدی...
ای پسربچه ی بهشتی!دنیای کودکانه ات اکنون شروع می شود...ازروی نهرهای بهشتی همچون پرنده ای سبکبال پروازکن؛بازی هاوخنده های زیبایت را دنیای مانتوانست برآورده سازد،نه اینکه خنده های توزیبانباشد...!نه..!!دنیای ماناپاکترازاینهاست که لبخندهای پاک توآن راپاک گرداند...تومقصرنیستی ناخالصی هایش دارد زیادمی شود آیلان جان!
ای فرزندزیبای مسلمان ورودت به دنیای پاکی هاوخوشبختی هامبارک...
لبخندپراززیباییت نثاربهشتیان لایق.
