تأثير و نقش مادر در تربيت فرزند

تاریخ ثبت‌نام
15/11/13
نوشته‌ها
14
پسندها
0
پدر و مادر هر دو در تربيت فرزند نقش دارند؛ اما از آنجايي كه در دوران كودكي وابستگي فرزند به مادر بيش از پدر است، طبيعي است كه مادر مي*تواند در تربيت فرزند تأثير به*سزايي داشته باشد. اگر تاريخ را ورق بزنيم مي*بينيم كه مادران شايسته در پرتو تربيت و توجهات و دعا و نيايش خود فرزندان شايسته*اي به جامعة بشريت تحويل داده*اند.

توصيه*هاي اكيدي كه مادران در سنين كودكي آويزة گوش فرزندان خود كرده*اند، اثر آن هرگز از دل و دماغ*شان بيرون نرفته است، مادراني كه داراي اخلاق و سيرة نيك بوده*اند، همواره بر فرزندان*شان تأثير گذاشته*اند. نقش*ها و خط*هايي كه مادران در مغز كودكان ترسيم نموده*اند، دست روزگار نتوانسته آنها را از بين ببرد.

كودك هر آنچه دارد از آغوش مادر است
گر زشت باشد او اگــر نيـك اختر است

خويي را كه از نخست كسي را بر سر نشست
او را همـاره تا بـه دم مـرگ بـر سـر است
در دفـتر معلـم و آموزگـار نيست

آن تربيت كه زادة دامان مادر است
رفتـار مـادر از پـي سرمشــق كـودكـان
بهتر ز هر كتاب و ز هر گونه دفتر است

بنابراين مادران بايد نقش و تأثير خود را باور نمايند، وانگهي در تربيت فرزندان عزيز خود از هيچ نوع تلاش و كوششي دريغ نورزند. شاعر انديشمند شرق، دكتر اقبال لاهوري در همين رابطه چه نيكو مي*سرايد:

جهان را محكمي از امهات است
نهـادشـان امــين كاينــات است
گـر ايـن نكتـه را قـومـي نـدانـد

نظـام كـاروبـارش بـي*ثبـات است
علامه اقبال، احساسات ايماني خود را نيز مرهون توجهات و تربيت*هاي مادر قلمداد كرده است؛ چنان*كه مي*گويد:

مرا داد اين خرد پرور جنوني
نـگاه مـادر پاك انــدرونــي
وي معتقد است كه مدرسه و مكتب نمي*تواند ديده و دل را به*درستي جهت بدهند:

ز مكتب چشـم و دل نتـوان گرفـتن
كه مكتب نيست جز سحر و فسوني
او مي*گويد: مادران هستند كه تخم خصايل نيكو را در دل فرزندان مي*كارند و جوهر وجودشان را آراسته و پيراسته مي*نمايند:

ســيرت فـرزنـدهـا از امهات
جوهر صدق و صفا از امهات
او به زنان مسلمان توصيه مي*كند كه از دخت گرامي رسول اكرم صلّي*الله**عليه*وسلّم، فاطمة زهرا رضي*الله*عنها تأسي بگيرند و در تربيت فرزندان از وي پيروي نمايند، تا دوباره مردان حسين صفتي در پهنة گيتي ظهور نمايند و عصر طلايي گذشته را به امت باز گردانند:

مزرع تسليم را حاصل بتول
مـادران را اسـوة كامل بتـول

آن ادب پروردة صبر و رضا
آسيا گردان و لب قرآن سرا

فطرت تو جذبـه*ها دارد بلند
چشم بنوش از اسوة زهرا بلند
تـا حسيني شاخ تـو بـر آورد
موسـم پيشـين به گـلزار آورد.
اقبال به زنان امت مي*گويد: هرگز مأيوس نشوند و تحت تأثير اوضاع نابسامان زمان خود قرار نگيرند، اگر ملت و مردان نااميد شوند، مشكلي نيست، اما مادران نبايد نااميد گردند:

اگر پندي زدرويشي پذيري
هـزار امت بمـيرد تو نميري
بتولي باش و پنهان شو از اين عصر
كــه در آغــوش شــبّيري بگـيري

واقعات متعدد تاريخي نشان مي*دهد كه اغلب مردان مجاهد و انسان*هاي برجسته، كساني هستند كه در آغوش زنان نيك، و مادران بزرگ پرورش يافته*اند.

علامه قاري محمدطيب قاسمی مي*فرمايد:

نخستين مدرسه براي تربيت فرزند آغوش مادر است؛ پدر بعد از زمان شعور، مربي قرار مي*گيرد. اگر مادر داراي علم، نيكي، تقوي، و ديگر صفات خوب باشد فرزند نيز تحت تأثير قرار مي*گيرد و رفته رفته با همين صفات متصف مي*گردد، اما اگر دامن مادر از خوبي*ها خالي باشد، فرزند نيز محروم مي*شود:

خشت اول چون نهاد معمار كج
تـا ثـريـا مــي*رود ديــوار كـج
پدر و مادر هر دو در تربيت فرزند نقش دارند؛ اما از آنجايي كه در دوران كودكي وابستگي فرزند به مادر بيش از پدر است، طبيعي است كه مادر مي*تواند در تربيت فرزند تأثير به*سزايي داشته باشد. اگر تاريخ را ورق بزنيم مي*بينيم كه مادران شايسته در پرتو تربيت و توجهات و دعا و نيايش خود فرزندان شايسته*اي به جامعة بشريت تحويل داده*اند.

توصيه*هاي اكيدي كه مادران در سنين كودكي آويزة گوش فرزندان خود كرده*اند، اثر آن هرگز از دل و دماغ*شان بيرون نرفته است، مادراني كه داراي اخلاق و سيرة نيك بوده*اند، همواره بر فرزندان*شان تأثير گذاشته*اند. نقش*ها و خط*هايي كه مادران در مغز كودكان ترسيم نموده*اند، دست روزگار نتوانسته آنها را از بين ببرد.

كودك هر آنچه دارد از آغوش مادر است
گر زشت باشد او اگــر نيـك اختر است

خويي را كه از نخست كسي را بر سر نشست
او را همـاره تا بـه دم مـرگ بـر سـر است
در دفـتر معلـم و آموزگـار نيست

آن تربيت كه زادة دامان مادر است
رفتـار مـادر از پـي سرمشــق كـودكـان
بهتر ز هر كتاب و ز هر گونه دفتر است

بنابراين مادران بايد نقش و تأثير خود را باور نمايند، وانگهي در تربيت فرزندان عزيز خود از هيچ نوع تلاش و كوششي دريغ نورزند. شاعر انديشمند شرق، دكتر اقبال لاهوري در همين رابطه چه نيكو مي*سرايد:

جهان را محكمي از امهات است
نهـادشـان امــين كاينــات است
گـر ايـن نكتـه را قـومـي نـدانـد

نظـام كـاروبـارش بـي*ثبـات است
علامه اقبال، احساسات ايماني خود را نيز مرهون توجهات و تربيت*هاي مادر قلمداد كرده است؛ چنان*كه مي*گويد:

مرا داد اين خرد پرور جنوني
نـگاه مـادر پاك انــدرونــي
وي معتقد است كه مدرسه و مكتب نمي*تواند ديده و دل را به*درستي جهت بدهند:

ز مكتب چشـم و دل نتـوان گرفـتن
كه مكتب نيست جز سحر و فسوني
او مي*گويد: مادران هستند كه تخم خصايل نيكو را در دل فرزندان مي*كارند و جوهر وجودشان را آراسته و پيراسته مي*نمايند:

ســيرت فـرزنـدهـا از امهات
جوهر صدق و صفا از امهات
او به زنان مسلمان توصيه مي*كند كه از دخت گرامي رسول اكرم صلّي*الله**عليه*وسلّم، فاطمة زهرا رضي*الله*عنها تأسي بگيرند و در تربيت فرزندان از وي پيروي نمايند، تا دوباره مردان حسين صفتي در پهنة گيتي ظهور نمايند و عصر طلايي گذشته را به امت باز گردانند:

مزرع تسليم را حاصل بتول
مـادران را اسـوة كامل بتـول

آن ادب پروردة صبر و رضا
آسيا گردان و لب قرآن سرا

فطرت تو جذبـه*ها دارد بلند
چشم بنوش از اسوة زهرا بلند
تـا حسيني شاخ تـو بـر آورد
موسـم پيشـين به گـلزار آورد.
اقبال به زنان امت مي*گويد: هرگز مأيوس نشوند و تحت تأثير اوضاع نابسامان زمان خود قرار نگيرند، اگر ملت و مردان نااميد شوند، مشكلي نيست، اما مادران نبايد نااميد گردند:

اگر پندي زدرويشي پذيري
هـزار امت بمـيرد تو نميري
بتولي باش و پنهان شو از اين عصر
كــه در آغــوش شــبّيري بگـيري

واقعات متعدد تاريخي نشان مي*دهد كه اغلب مردان مجاهد و انسان*هاي برجسته، كساني هستند كه در آغوش زنان نيك، و مادران بزرگ پرورش يافته*اند.

علامه قاري محمدطيب قاسمی مي*فرمايد:

نخستين مدرسه براي تربيت فرزند آغوش مادر است؛ پدر بعد از زمان شعور، مربي قرار مي*گيرد. اگر مادر داراي علم، نيكي، تقوي، و ديگر صفات خوب باشد فرزند نيز تحت تأثير قرار مي*گيرد و رفته رفته با همين صفات متصف مي*گردد، اما اگر دامن مادر از خوبي*ها خالي باشد، فرزند نيز محروم مي*شود:

خشت اول چون نهاد معمار كج
تـا ثـريـا مــي*رود ديــوار كـج
 
آخرین ویرایش:
بالا